Urlop na czas żałoby
Żałoba to określony czas, który mija po śmierci bliskiej osoby. To okres intensywnych przeżyć emocjonalnych, często niezwykle trudnych dla osoby, która żałoby doświadcza.
Na tym etapie pracownik wymaga dodatkowego wsparcia ze strony osób zarządzających zasobami ludzkimi. Może być to okazanie współczucia i troski. Może być to również udzielenie dodatkowych dni urlopu z powodu żałoby. Taką możliwość najczęściej zapisuje się w polityce kadrowej firmy – niezależnie od przepisów prawnych regulujących kwestię dni urlopu okolicznościowego z tytułu śmierci osoby bliskiej lub innej osoby pozostającej pod bezpośrednią opieką osoby ubiegającej się o urlop, lub na jej utrzymaniu.
Urlop żałobny jest potrzebny pracownikom, aby mogli poczynić niezbędne przygotowania związane ze śmiercią bliskiej osoby, wziąć udział w pogrzebie lub innych uroczystościach z tym związanych. Czasami ludzie potrzebują po prostu czasu na żałobę i powrót do stabilnego stanu emocjonalnego.
Każda firma ma swoje własne zasady związane z żałobą. Ogólnie rzecz biorąc, polityka dotycząca urlopu żałobnego powinna zawierać opis dozwolonych płatnych i/lub bezpłatnych urlopów i dni wolnych od pracy w przypadku śmierci członka rodziny, krewnego lub przyjaciela pracownika.
Wprowadzenie urlopu żałobnego jest jednym z elementów wprowadzenia w firmie polityki urlopów okolicznościowych. Polityka taka powinna być przede wszystkim elastyczna, ponieważ nie ma dwóch takich samych przypadków, a ludzie mają tendencję do radzenia sobie z żałobą na różne sposoby.
Według badań CIPD, najczęściej stosowaną praktyką jest przyznawanie pięciu dni płatnego urlopu w nagłych przypadkach. Jednak każda firma ma swoje własne praktyki, które znacznie się różnią. Niektóre firmy oferują wyłącznie urlopy bezpłatne, podczas gdy inne dają nawet do dwóch tygodni płatnego urlopu. Są to przeciwstawne części skali. Przede wszystkim należy zapoznać się z procesami biznesowymi i priorytetami firmy. Niezależnie od tego, jakie one są, zawsze należy pamiętać, że pracownicy pracują lepiej w stabilnym stanie emocjonalnym. Kilka dni urlopu może im pomóc wrócić do pracy i lepiej ją wykonywać, niż gdyby byli zmuszeni do przeżywania żałoby w biurze.
Polityka w zakresie urlopu żałobnego zawiera niekiedy rozróżnienie między rodziną a krewnymi, przyznając więcej dni urlopu w przypadku śmierci bliskiego krewnego i mniej dni w przypadku śmierci dalszych krewnych, takich jak dziadkowie, teściowie czy przyjaciele. Jednak we współczesnym kontekście wyznaczenie takiej granicy może być trudne.
W ewidencji nieobecności Core HR tworzy się osobny typ nieobecności z własną polityką: płatny lub bezpłatny, liczony w dniach roboczych albo kalendarzowych, z obowiązkowym załącznikiem potwierdzającym zdarzenie.
Wniosek przechodzi przez łańcuch akceptacji, reguła zastępstwa wskazuje, kto przejmuje obowiązki, a saldo widzą zarówno pracownik, jak i HR.
Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy pracodawca ma obowiązek zwolnić pracownika z pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia:
Kto zmarł | Wymiar zwolnienia |
|---|---|
Małżonek, dziecko, ojciec, matka, ojczym, macocha | 2 dni |
Siostra, brat, teściowa, teść, babka, dziadek lub inna osoba na utrzymaniu albo pod bezpośrednią opieką pracownika | 1 dzień |
Dni należy wykorzystać w związku ze śmiercią i pogrzebem, a pracodawca może poprosić o dokument potwierdzający, np. akt zgonu. Firma może w regulaminie przyznać więcej dni lub objąć zasadami dalszych krewnych.
Dwa dni płatnego zwolnienia od pracy. Tyle samo przysługuje w przypadku śmierci małżonka lub dziecka.
Tak. Za czas zwolnienia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia.
Zwolnienie przysługuje w związku ze śmiercią i pogrzebem, więc wykorzystuje się je w tym okresie, a nie w dowolnym terminie w ciągu roku.
Od Core HR po zaawansowaną analitykę HR — zobacz, jak PeopleForce pomaga zespołom automatyzować procesy i oszczędzać nawet 80 godzin miesięcznie.